๐๖๑๐๕๑ ไป(ค่าย)ด้วยกัน

ที่หายไปหลายวันไม่ใช่ว่าดองได แต่คอมมันเสีย

นี่ก็จกโน้ตบุ๊คน้องมาเล่นแก้ขัดไปพลางๆ

จากเดิมที่ว่าจะอัพเรื่องค่ายทุก ๒-๓ วัน จนถึงวันออกเดินทาง ก็คงจะไม่ได้อัพ

ยืมบ่อย เดี๋ยวน้องมันด่า เกรงใจ

เฮ้อ เขียนล่วงหน้าไว้แล้วด้วยนะเนี่ย

คืนเมื่อวานและเช้าวันนี้ ชุดพรี(Pre)ค่ายก็ออกตัวล่วงหน้าไปก่อน

ป่านนี้มันคงจะถึงที่หมายกันทั้งสองกลุ่มแล้วล่ะ

กลุ่มแรกตรงไปอุตรดิตถ์เลย อีกกลุ่มต้องแวะเอาปูนที่สระบุรีแล้วค่อยตามไป

แต่หน้าที่ของทั้งหมด ก็คือเตรียมการเบื้องต้นก่อนที่ค่ายใหญ่จะมาถึง

บรรยากาศช่วงนี้เลยออกจะคล้ายค่าย แต่ก็ไม่ใช่ เหมือนจะใกล้ แต่ก็ไม่เชิง

ถ้าอยากจะได้อารมณ์ "ค๊ายค่าย" ก็รอค่ายใหญ่ก่อนนะ

นี่กำลังรีบตามไปสุดซู้ด

ด้วยทั้งสองย่อหน้าที่ว่ามาข้างต้น จึงขอลาอย่างเป็นทางการ ณ บรรทัดนี้

เสียดายจัง ตั้งใจว่าจะนับถอยหลังจนถึงศูนย์แท้ๆ

อีกสิบกว่าวัน เมื่อกลับมาและซ่อมคอมแล้วจะมาเล่าให้ฟังเน่อว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง

ตอนนี้ลาแล้ว ..

ปิดท้ายด้วยเพลงของโมเดิร์นด็อกในอัลบั้มใหม่ ที่ฟังแล้วคิดถึงค่ายมากๆ

ไปด้วยกัน
โมเดิร์นด็อก
ทิงนองนอย

งดงามยามจุมพิตกัน แสงดาวจูบกับแสงจันทร์ ค่ำคืนนี้
หนทางอาจจะแสนไกล หัวใจเหนื่อยและล้าเท่าไร ไม่เคยยอม

* แม้อาจล้มลง แต่ในวันนี้ยังคงจะฝันและใฝ่ จะข้ามมันไปหา

** เธอและฉันจะก้าวไปสู่ฟ้าจะคว้ามาให้ได้
แม้มันอาจจะแสนลำบากเพียงไหน
เธอและฉันจะข้ามไปสู่ฟากฟ้าที่ไกลแสนไกล
ไปด้วยกัน ..

เพราะเป็นสิ่งที่สำคัญ เพราะเราต่างก็รู้ว่ามันมีความหมาย
หัวใจที่เธอให้มานั้นทำให้วันนี้มีค่า ลาลาลา

( * / ** )

ทางที่แสนไกล เราจะไปด้วยกัน

( ** )

แม้จะเหนื่อยเพียงไหน แม้ลำบากสักเท่าไร
แม้หนทางจะแสนไกล เราก็จะไม่ท้อ
เพราะว่าในวันนี้ และทุกวันที่ฉันมี
ฉันและเธอก็รู้ดี ว่าเราจะไปด้วยกัน

นักทางเดิน
จัดกระเป๋าพุธนี้
วันจันทร์ที่ ๖ ตุลาคม ๒๕๕๑ เวลา ๑๖.๓๖ น.

* อีก สาม วัน

* แล้วคอยดูว่าค่ายนี้จะมีรักหรือเปล่านะ

* ตามไดเมื่อกลับมา โปรดอภัยให้ข้าน้อยด้วย ยยย