๐๓๐๗๕๒ ยี่สิบแปด
วันนี้ มน.๒๘ ได้ถือกำเนิดขึ้นอย่างเป็นทางการ
แม้ว่าอะไรๆ จะน่าประทับใจน้อยลงหน่อย แต่มันก็ผ่านไป (ความจริงควรบอกว่า "น้อยลงมาก")
สิ่งที่น้องทำ ก็ตั้งใจทำที่สุดแล้ว อะไรที่พลาด ก็ต้องโทษว่าพี่มันนั่นแหละ สอนไม่ดี
ซึ่งคนที่สอนพี่มันมา ก็คือพวกเรา เพราะฉะนั้นช่างมันเถอะ ๕๕
ไม่อยากพูด หรือคิดอะไรที่ไม่ดีในเดือนนี้นะ เลยขอผ่านดีกว่า
หลังจบงาน พวกเราหลายคนชวนกันออกไปกินพี่โหน่ง*
ไปกันเกือบครบทุก มน. ที่มาในวันนี้ คนเยอะมาก เยอะจนจำได้ไม่หมด ทำร้านเอะอะมะเทิ่ง
และเป้าหมายประจำรุ่นของเราก็ได้ถือกำเนิดขึ้นในตอนนี้นั่นเอง ฮิ้ว ววว
เป้าหมายประจำรุ่น ถ้าให้อธิบาย
ก็คือน้องผู้ชายปีหนึ่งของรุ่นนั้นๆ ที่เราจะปลื้มมันมากกว่าชาวบ้านนั่นละ
(หลายคนบอกว่ารู้แล้ว ใช่ไหม ยอมรับมา ๕๕)
มานั่งสังเกตดูก็ตลกดี มีแต่รุ่นเลขคู่ทั้งนั้น ไม่เคยชอบน้องรุ่นเลขคี่เลย
จนถึงไอ้นี่ ปาเข้าไปคนที่สามแล้ว โฮก สังขารไม่เที่ยงจริงๆ
กลับเข้ามาที่ซุ้ม เจอโอ๊ตเพื่อนรัก
ซึ่งก็ไม่รู้ว่าเมื่อไร ที่ชื่อมันต้องมีห้อยท้ายด้วยคำว่า"เพื่อนรัก"
ไม่รู้ว่าทำไมอีกเหมือนกัน ที่เราซึ้งใจในหลายๆ สิ่ง หลายๆ อย่าง ที่มันทำ ที่มันพูด
ถึงแม้ส่วนใหญ่จะสารเลวก็เถอะ -"-
ได้นั่งคุยกับโอ๊ตไม่ถึงห้านาที (ก่อนมันจะกลับไปดวดเบียร์ต่อ)
สาเหตุเพราะ
โอ๊ต : น้องแพรน่ารักเนอะ
แนน : อือ
โอ๊ต : เฮ้ย ไม่เอา ไม่หึงนะ
แนน : ฮ่าๆๆๆๆๆ
โอ๊ต : อย่าหึงนะ ดีกันนะ
แนน : ฮ่าๆๆๆๆๆ
มันจะมีสักกี่คน ที่พูดเล่นได้แบบนี้แล้วไม่รู้สึกประหลาด
แล้วจะมีกี่คนกัน ที่จะพูดแบบนี้ ๕๕
แนน : ไม่หึงๆ กุมีเป้าหมายใหม่แล้วนะ
โอ๊ต : ใครวะ ดราฟท์ใช่มั้ย (จับเขย่า) ดราฟท์ใช่มั้ย
แนน : ฮ่าๆๆๆๆๆ
โอ๊ต : มึ.งบอกมานะ ไอ้ดราฟท์ใช่มั้ย
แนน : ไม่ใช่(โว้ย) ไอ้ตรู๊ดส์น่ะ
โอ๊ต : เอ้ย คนนี้ผ่านเลย น่ารัก
รู้สึกดีนะที่มันให้ไฟเขียว เพราะที่ผ่านมาไม่เคยมีใครได้ (/หัวเราะอย่างรันทด)
เออ แล้วทำไมเราต้องเชื่อมันด้วยวะ
..
อาจจะเป็นเพราะโอ๊ตจัดว่าเป็นเสือดีๆ คนหนึ่งนี่เอง เราเลยคิดว่า เออ มันน่าจะดูออกอะไรบ้าง
น่าจะเป็นแบบนั้นแหละ มั้ง
วันอาทิตย์นี้โอ๊ตจะบวชแล้ว (เปลี่ยนประเด็นฉับพลัน)
เคยบอกใครไม่รู้ ว่าเราจะไม่ไปงานบวชโอ๊ต
เพราะเชื่อได้เลย ร้องไห้แน่ๆ
ก็มันไม่ให้เราถือหมอนอ้ะ! <- อันนี้มุข
ขนาดตง ตอนเห็นมันในผ้าเหลือง เรายังปลื้มแทนพ่อแทนแม่มันเลย
แต่ก็ไม่ใช่ด้วยสีที่มันห่มอย่างเดียวหรอก อย่างดราฟท์เอง เราก็ไม่ปลื้มเท่าตง
อาจจะเป็นเพราะดราฟท์มันเป็นคนจริงจังอยู่แล้ว พอบวชไป ก็ไม่เปลี่ยนแปลงสักเท่าไร
แต่ตงมันปากจัด กัดไม่หยุด พอบวชแล้วดูสงบขึ้นมาก ก็เลยซึ้ง (เหรอ?)
แล้วนี่เป็นโอ๊ต ตูร้องไห้ชัวร์
ตกลงว่าไป
หวัง ว่า จะ ไม่ ร้อง ไห้ นะ (พิมพ์ แบบ โอ๊ต)
นักทางเดิน
.. ส์
วันเสาร์ ๔ กรกฎาคม ๒๕๕๒ เวลา ๕.๒๒ น.
* กินพี่โหน่ง หมายถึงไปกินสเต๊กร้าน T&N ที่อยู่แถวตลาดอมรพันธ์
ซึ่งมีชื่อร้านไปก็เท่านั้น เพราะไม่เห็นมีใครเคยจะเรียก ก็เรียกชื่อพี่โหน่งแกอยู่ดี
แล้วแถมไม่บอกว่า "กินร้านพี่โหน่ง" ด้วยนะ ต้องบอกว่า "กินพี่โหน่ง" ถึงจะถูก
อาจเป็นเพราะพี่โหน่งมีหุ่นอันน่ารักน่ากอดก็ได้ เลยทำให้คนอยากกิน ๕๕๕
* ถ้าลองตั้งใจนึกว่าซึ้งไอ้โอ๊ตมาตั้งแต่เมื่อไร รู้สึกว่าจะแถวๆ ค่าย๑๙
อ้าว ได้ข่าวว่าตอนนั้นแซ่บกัน?
* ไม่ได้หมายความว่าไม่รักเพื่อนคนอื่นนะเออ
* นี่รีบอัพเลย ต้องอัพก่อนมันบวช 
* คืนนี้จะเป็นไวท์ไนท์ครั้งแรกที่ไม่ได้เห็นโอ๊ต โอ๊ย แค่คิดก็ใจหายแล้ว
(จะใจหายทำไม มันไปบวช ไม่ได้ไปตาย)
* แลดูเหมือนจะมีวี่แววกลับมาอัพถี่ .. หรือเปล่านะ
* ยังคงไม่ได้ตามเม้นไดใครอีกตามเคย
ผลงาน
